En toen kwam boef

"In januari 2014 is ons trouwe maatje Lobke, een lieve Friese Stabij, overleden. Ze was er al voordat de kinderen geboren waren dus voor hen was de klap nog groter. Een regelrechte ramp was het voor onze zoon, omdat hij juist zoveel meer vond in Lobke dan alleen maar een hond. Hij kon altijd op haar terugvallen, wat er ook gebeurde. Hoe nu verder?

 

Op achtjarige leeftijd kreeg onze zoon, na een jarenlange zoektocht en strijd, een 'diagnose'. Extra begeleiding en speciaal onderwijs zorgen ervoor dat hij beter tot zijn recht komt. Bij het wegvallen van zijn beste maatje Lobke, hebben we dan ook geen moment geaarzeld. Een nieuwe hond moest er komen die hem nog beter zou kunnen helpen dan de vorige al deed. Jaren geleden hadden we in de krant een artikel gelezen over de Australian Labradoodle. We waren direct verknocht vanwege de hypoallergene vacht en het bijzondere karakter van de hond. Daarom zou onze volgende hond een Doodle worden met als missie hem/haar in te zetten als therapiehond/hulphond voor onze zoon.

 

Uiteindelijk kregen wij het 'beste gevoel' bij Christa die met Doodleriginals en haar werkwijze perfect aansloot bij onze wensen. Het is één van de passies van Christa om Australian Labradoodles te fokken voor kinderen/mensen waarbij een hond meer gaat betekenen dan alleen een heerlijke, gezellige huishond. Beiden waren we opgelucht en enthousiast dat er een kans bestond de wens/behoefte van mijn zoon in te vullen. Een hulphond zit niet in elk nestje. Het is een zorgvuldige zoektocht, observeren en deskundig testen. Het karakter van de toekomstige hulphond moet geschikt zijn en exact aansluiten bij de behoeften van zijn baasje. Naast deze cruciale rol is het ook belangrijk dat de hond de rol van lieve gezinshond kan vervullen.

 

Het werd dan ook geen teefje in de kleur abrikoos, onze voorkeur, maar een zwarte reu. Hij sloot het beste aan bij onze hulpvraag. Nieuwsgierig, onderzoekend, stoer en zeker niet bang. De kinderen hebben hem dan ook de passende naam Boef gegeven. Omdat wij het doel hebben van Boef de officiële hulphond te maken voor onze zoon, zijn we direct gestart bij hondenschool Happytails. Naast reguliere cursussen, worden op deze hondenschool ook hulphonden getraind.   

 

Elke dinsdagavond trainen we en sinds Boef een half jaar oud is trainen we ook op donderdagavond. Laatstgenoemde training vindt plaats in een setting van twee cursisten, zodat Boef en onze zoon samen hun doelen kunnen bereiken. Inmiddels is Boef twee jaar oud en we zien nu dat alle energie en geduld zijn vruchten gaan afwerpen. De puber Boef wordt volwassen, rustiger en is helemaal gericht op onze zoon. Het zijn echte maatjes van elkaar. Boef is er voor hem als hij het moeilijk heeft en extra ondersteuning kan gebruiken.  De hond kent commando's en trucjes waarmee hij kan helpen.

 

Zielig? Nee hoor, Boef vindt het super om er voor onze zoon te kunnen zijn. Drie maal per dag maakt Boef een lange wandeling. Er wordt veel met hem gespeeld en geknuffeld. Hij mag overal mee naar toe en 's nachts mag hij mee naar bed. Als onze zoon met Boef naar buiten gaat heeft Boef altijd zijn 'werkkleding' aan. Een blauw hulphondentuig met de vermelding 'hulphond' en 'niet aaien'. Dat betekent dat als je iemand ziet met een hond met zo'n tuig, je deze persoon en zijn/haar hond met rust moet laten. Gewoon doorlopen. Onze zoon vindt het vervelend wanneer hij wordt aangesproken. Hierdoor wordt Boef indirect afgeleid waardoor hij zijn werk niet goed kan doen. Officieel worden getrainde hulphonden pas geplaatst als ze 2,5 jaar oud zijn. De trainingen met Boef zijn voor onze zoon zo waardevol dat wij pas 'stoppen' als al onze doelen bereikt zijn".